Σελίδες

25 Οκτωβρίου 2011

Η Γυναίκα με τη Στάμνα


Η Γυναίκα, με τη Στάμνα που κράταγε στο κεφάλι,
τη στάμνα που μερικές φορές πλαθόταν στον περιστρεφόμενο δίσκο,
μου είπε πως, το κλειδί για το δεξί του εγκεφάλου είναι στη στάμνα,
και δεν μπορώ να βάλω χέρι να το ακουμπήσω, 
και χόρευε και γέλαγε.
Όμως κοίταξε μου είπε,το δεξί μέρος δεν είναι κουτί,
είναι κεραία,όπως και το αριστερό.
Την  κεραία πρέπει να ξεκλειδώσεις για να συλλάβεις πληροφορίες,
που υπάρχουν διάσπαρτες στο διάστημα, όχι καταχωνιασμένες.
Μου είπε ακόμη ότι, η δεξιά πλευρά είναι φορτωμένη με ενέργεια
που πρέπει να δοθεί στην αριστερή που της ανήκει,
και επιπλέον ότι πρέπει στη γραμμή Λόγου-Πέους να γίνει δουλειά,
να μην χρησιμοποιώ τον λόγο σαν δύναμη
αλλά από αριστερά να αναβλύσει λίγο  γάργαρο νεράκι,
και έτσι θα έρθει κατι να βάλει στη στάμνα,
και ίσως μου δώσει ένα μικρούλι κλειδάκι.
                                                            Νκ

στο facebook

20 Οκτωβρίου 2011

Πικρός Αποχαιρετισμός

Μετέωρη βρέθηκε να αιωρείται
εκεί στο χείλος του γκρεμού
στην περιφέρεια του κενού,
είχε ένα λίκνισμα το σώμα της
κάτι από θλίψη φόβο πανικό
κάτι από αερικό
και ένα δάκρυ αλμυρό
χάραξε τη μορφή της.

Έντρομος έσκυψες
την κράτησες γερά σφιχτά,
με σώμα και καρδιά
και όμως αδύνατον
να κρατηθείς και να κρατήσεις,
γλίστραγε, γλίστραγε ολοένα,
μέχρι όπου βυθίστηκε
κατά πως λένε τα γραμμένα
στου σύμπαντος μια μαύρη τρύπα.

Το πρόσωπο σου κράτησες στα χέρια σου
σαν να κρατούσες το δικό της
έσμιξες με κραυγές το κλάμα σου
στον αποχωρισμό της,
και απόμεινες μονάχος να ζηλεύεις
της θάλασσα τα απέραντα,
στα απέραντα άκρη να αποζητάς,
μα πιάστηκες από τη φωνή της
και την ηχώ της ρεματιάς
μη σταματάς να προχωράς...
                              Νικάριος Νκ


στο stixoi.inf          στο facebook